Kinderen vormen de grootste groep gasten in de skischool. Ze komen in verschillende leeftijden, soorten en maten.  Sommige neem je het liefst mee naar huis, terwijl er ook altijd een paar bij zijn die je het liefst achter het behang plakt, *zucht…*  Sommige zijn échte boefjes en maken er iedere dag een feestje van. Er zijn er ook altijd wel een paar die nog lang in je geheugen zullen blijven hangen vanwege de grappige, bijzondere en soms gewoonweg hilarische opmerkingen die ze maken!

We hebben een paar pakkende voorbeelden verzameld van dit seizoen.

Van Afrika tot in de dierentuin..
Annelotte Borggraef
Opleiding skileraar Saalbachheeft deze winter in Saalbach lesgegeven. Als skilerares werd ze ingezet op alle leeftijden, van jonge kinderen tot volwassenen. Annelotte denkt nog vaak terug aan dit meisje:Een Nederlands meisje zag een zebra op de achtergrond van mijn telefoon en vroeg waar die foto gemaakt was. Ik zei:  “In Afrika.” Ze zei: “oh ik wil ook zo graag naar Afrika, ik ga het even aan mijn moeder vragen vanavond of ik met je mee mag.” En ja hoor de dag erna: “Juf Annelotte, ik mag niet mee naar Afrika, maar we mogen wel samen naar de dierentuin!

 

Zo’n priester kunnen we allemaal wel gebruiken!
Denise de Vries
heeft deze winter in Obertauern lesgegeven. Ze heeft veel ski- en snowboardles gegeven aan Skilerares in Obertauernkinderen. Soms slaat de fantasie van kinderen een beetje op hol. Deze uitspraken zijn haar goed bijgebleven:

We reden met de taxi ‘naar Afrika’ en na 5 minuten de piste (Afrika) bereikt te hebben zei een klein meisje twijfelend. “Nee dat kan niet, Afrika is echt wel 1 uur rijden.

Vandaag gaan we racen. Wat voor kleur raceauto zijn jullie? Zegt kleine piet: “Ik ben een dinosaurus, zo eentje die kan vliegen, GROMM.”

Op de dag voor vertrek vroeg een vader aan zijn dochtertje of ze al zin had om naar huis te gaan. Zegt zijn dochtertje: “Ja papa, ik wil wel naar huis, maar dan wil ik wel dat Denise mee gaat.”

Met carnaval stond er een oude Oostenrijkse collega in een priester kostuum met een biertje in zijn hand de kinderen aan de eettafel te vermaken met een mooie preek, zegt er 1 kind twijfelend. “Maar u bent helemaal geen echte priester.” Zegt m’n collega. “Jawel hoor, kijk maar ik kan water in bier veranderen.” En hij wijst naar zijn bier. En alle kinderen gelijk. “Echt?! Woww!”

Je bent zo jong als je je voelt!
Skilerares Zell am SeeNoortje Harms
heeft bij Skischule Zell am See de tijd van haar leven gehad. Het blijft grappig om te merken dat kinderen totaal niet kunnen inschatten hoe oud een skilerares is. Noortje had een kindergroepje die haar leeftijd probeerde te gokken. “Juf, hoe oud ben jij eigenlijk?” vroeg er eentje vertwijfelend. “Hoe oud denk je dat ik ben?” Waarop een kind roept: “45!” *haha, au..* “Nee, niet zo oud.” Waarop een ander kind zegt: “14 dan!.

 

 

 

Wie kent ze niet; de sneeuwapen!
Sophie Langewen
heeft ook in Zell am See lesgegeven, bij Skischule Sport Alpin. Het leukste van lesgeven aan kinderen vindt zij de enorme fantasie die ze hebben. Je hoeft ze maar een beetje op te jutten en voor je het weet komen ze zelf met de wildste verhalen! Dit trucje kun je dan weer iedere week herhalen 😉 Je hoeft maar te zeggen: “Hebben jullie al gehoord over de sneeuwapen?” De kinderen kijken we dan in eerste instantie verbaasd/vragend aan. “De sneeuwapen die leven hier in het bos, tussen de bomen. Ze vinden kinderen heel lief! Weten jullie welke kleur de sneeuwapen hebben?” Kids: wit?? Ze zeggen vreemd genoeg eigenlijk altijd wit..! “Ja dat klopt! Zo wit als sneeuw! Als jullie nu heel goed kijken, kunnen we ze misschien wel zien!” De kinderen turen dan gespannen uit het raam van de gondel. Waarna de eerste roept: “Ja, ik zie er een!” Kind 2: “Ja ik ook!” Kind 3: “Ik zie er wel 3!” Ondertussen geniet ik al met volle teugen en gooi nog wat olie op het vuurtje: “Is het een familie?” Kind 3: “Jaa, een mama, papa en een kind sneeuwaap!“. 

 

Zou je denken?Opleiding skileraar Flachau
Nicole van Haandel heeft lesgegeven in Flachau. Daar heeft ze veel verschillende kinderen lesgegeven, van beginners tot verder gevorderde. De kinderen blijven je toch steeds weer verbazen. De opmerking die haar het meest is bijgebleven is: “Juffrouw jij doet dit zo goed. Volgens mij heb jij dit al vaker gedaan.”

Remmen! Remmen! Pizza! Stop!!
Ethel de Jong heeft in Königsleiten soms wat angstige momenten gehad als kinderen hun controleren leken te verliezen en naar beneden gevlogen kwamen. Meestal bleek het allemaal wel mee te vallen en was het vaak zelfs opzettelijk, maar dat zie je vaak pas nádat je hart even oversloeg. Ethel sprak de kinderen hier wel op aan en kreeg één keer een reactie terug die ze niet meer vergeten is: “Juf ik snap het ook niet! Ik denk dat mijn rem kapot is…” uhuh….

Geef de juf maar de schuld!Skileraar worden Bramberg
Merel Bakx
heeft de hele winter in Bramberg gewerkt. Ze heeft met name jonge kinderen en tieners lesgegeven. Ook Merel heeft goede herinneringen aan de grappige opmerkingen van haar kids. Hier een paar waar ze nu nog goed om kan lachen:

Mama vraagt aan het kind “Wil je liever met mij mee skiën de laatste dag of liever nog een dag met Merel?” Kind antwoord “Niet boos worden hoor mama, maar ik ga liever met Merel mee.” *smelt..*

(3 puberende gasten) “Merel als we deze afdaling alle drie vallen trakteren wij op een jagerbomb!” En heel toevallig vielen ze natuurlijk alle drie…

Ook deze blijft goud waard: “Juf als we nu nog een keer moeten skiën is het jouw schuld als ik straks nieuwe knieën moet, net als oma.

Ooit bij de dolfijnenshow geweest?
Ikzelf heb er ook nog wel eentje! Eerlijk gezegd is deze grap geleend van mijn collega Feike, dus alle credits voor hem. Maar bij mij lukt het dus ook! Gondelgesprekken zijn altijd de beste. Zodra ik een Speicherteich zie vertel ik over de dolfijnen die daar in zwemmen. Alle bergmeertjes zijn ondergronds met elkaar en het grote meer van Zell am See verbonden. Er leven winter-dolfijnen in. In eerste instantie kijken de kinderen een beetje argwanend. Maar als ik verder vertel over hoe ze leven en dat ze 1 keer in de week een dolfijnenshow geven, gaan ze het steeds meer geloven. “Vanavond om 20.00 uur om precies te zijn.” De volgende dag krijg ik opmerkingen van ouders: “Haha, die flipper is toch een bijzonder dier hè!“. Één familie heeft zich door hun kind zelfs laten overtuigen om naar de show te gaan (niet alleen ik, maar hun kind komt blijkbaar ook erg geloofwaardig over 😉 ). Terwijl ze ‘s avonds op de verzamelplaats lopen op zoek naar de show komen ze nota bene Feike tegen. Die legt nog even haarfijn uit, dat de show daar bovenop de berg is en dat ze op moeten schieten, want de show begint al bijna! Gelukkig konden ze er zelf ook hartelijk om lachen! 😉

Skilerares Hinterglemm

 

Previous reading
Extra Trainingsweekend: Reisgenoten, Kennis en Vaardigheden!
Next reading
Introdag: begin van het skileraren-avontuur!