Droombaan ski instructeur

Het seizoen van dit jaar staat voor de deur en Oostenrijkse skischolen zijn op zoek naar ski instructeurs.  Tijdens onze introdag in Snowworld Zoetermeer kwam niemand minder dan De Telegraaf een kijkje nemen. Verslaggever van De Telegraaf, Roy Klopper, heeft tijdens de introdag drie van onze toekomstige skileraren geïnterviewd om een impressie te krijgen waarom Nederlanders voor het beroep ski instructeur kiezen. Een droombaan in het mooie Oostenrijk!

Lees het artikel hieronder:

Menig kind wil ’later’ brandweerman, verpleegster of piloot worden. Het gros belandt echter weinig heroïsch op de steiger of achter een beeldscherm. Nu boerenzonen in de Alpen hun lange latten massaal aan de wilgen hangen, komt er een droombaan bij in Nederland: snowboard- en skileraar. Van de bankbalie naar de Oostenrijkse sneeuw: „Sommigen denken dat ik in een midlifecrisis zit.”

Voor een ski instructeur uit de Hollandse polder echt aan de slag kan, volgt nog een elf-daagse cursus in de bergen en een examen.

sk instructeur
Philippe Jorissen, Zoetermeer, 13-10-2018, foto Serge Ligtenberg

Philippe Jorissen (43) uit Roosendaal werd afgelopen voorjaar geconfronteerd met de zoveelste reorganisatie binnen ABN Amro, waar hij al jaren bij de klantenservice werkte. Vrijwilligers konden zich aanmelden voor een mooie vertrekregeling. „Toen ik met mijn gezin op wintersport was, wist ik plotseling dat ik mijn vinger zou opsteken. Om te voorkomen dat ik straks veertig jaar op een bureaustoel zit, moest het roer nu om.”

Opleidingsbudget

Uitkijkend op de besneeuwde Alpen wist de bankmedewerker precies wat zijn nieuwe doel was: werk als ski instructeur. Hij leverde na thuiskomst zijn laptop in, incasseerde de ’oprotpremie’ en peuterde ook nog even zijn ongebruikte opleidingsbudget los. Daarmee financierde de bank de kleine 2000 euro die Philippe moest neertikken voor de opleiding tot ski instructeur. „Eind mei was mijn contract ontbonden, in juni doorliep ik een bijspijkercursus Duits en op 7 juli stond ik al drieduizend meter hoog op een gletsjer bij het Oostenrijkse Kitzsteinhorn. Daar nam ik nog geen twee weken later mijn officiële papieren in ontvangst.”

De gewezen bankmedewerker doet zijn relaas bij de skibaan SnowWorld in Zoetermeer. Hij lijkt klaar voor het nieuwe leven: hippe zonnebril, haren in de gel, gebruind gelaat. Mijlenver verwijderd van het clichébeeld van een bankemployé. „Sommigen zullen wel denken dat ik in een midlifecrisis zit, maar ik voel me prima. En ja, het verhaal doet het goed in de kroeg: de suffe bankmedewerker die op kosten van de baas tot snelle skileraar transformeerde.”

Wanneer en voor hoe lang Jorissen komende winter in Oostenrijk vertoeft, hangt af van de welwillendheid van uitkeringsinstantie UWV. „Een winterseizoen skileraar zijn levert te weinig op om mijn hypotheek te betalen. Bovendien wil ik mijn vrouw en kinderen niet maanden achtereen missen. Dus zoek ik ook een reguliere baan in Nederland, het ski-onderricht beperk ik dan tot vakanties. Vanwege mijn WW-uitkering moet ik formeel dagelijks beschikbaar zijn voor sollicitatiegesprekken. Ik hoop het UWV ervan te overtuigen dat een paar weken op de berg positief is voor mijn ontwikkeling: je staat voor een groep en geeft les. Ik kan ook thuis op de bank gaan zappen, maar dan gebeurt er niks op mijn cv. Het verdiende loon mogen ze korten op mijn uitkering.”

Ski instructeur
Daisy van Lith (links) & Isabelle Veerman (rechts) Zoetermeer, 13-10-2018, foto Serge Ligtenberg


Hoofd leeg

Ook werkvoorbereider bij een interieurbedrijf Daisy van Lith (28) uit Erp vertrekt komende winter als instructeur naar de sneeuw om aan de werksleur te ontsnappen. Ze pakt het iets minder radicaal aan dan Philippe: „Ik werk hier al sinds mijn 16e. Ik sta een beetje stil, terwijl ik een gedreven type ben. Toen ik hoorde van de optie om enkele weken per jaar skileraar te zijn, ben ik naar mijn baas gestapt. Die gaf me onmiddellijk onbetaald verlof. Gecombineerd met vakantiedagen, sta ik straks van begin februari tot eind maart voor skiklasjes. Even het hoofd leeg maken met iets totaal anders.”

Eén probleempje doemt wel op: Daisy heeft net een nieuwe vriend. Hij kent de verhalen over de veelvuldig wisselende schatjes van de populaire skileraren. De Brabantse ziet geen bezwaar: „Alles begint met vertrouwen”, zo zegt ze met een knipoog.

Dergelijk rotsvast geloof in de toekomst hebben ook eigenaren Yuri Bartels en Monique van Bakel die acht jaar geleden een heuse Nederlandse skilerarenschool Snowlife opzetten. „We gaven zelf ski-lessen in de Alpen en werden na terugkomst in Nederland steevast overspoeld met vragen over hoe je in zo’n baan kon rollen. Zo begonnen we met onze opleiding, die komend seizoen zo’n 400 leraren aflevert in Oostenrijk.”

Kinderklas

De techniek van de aspirant Nederlandse skionderwijzers is dan al op Hollandse indoor-skibanen bijgeschaafd en er zijn taallessen Duits gevolgd, met veel aandacht voor ski-jargon. Handig bijvoorbeeld om bij een kinderklas te weten dat ’in je broek doen’ wordt vertaald als ’in die Hose machen’. „De naamvallen hoeven niet foutloos en je hebt altijd je handen en voeten nog, maar enkele jaren middelbare school-Duits is wel een pre”, zo schetst Bartels het gewenste taalniveau.

ski instructeur
Trainer Niels, Zoetermeer, 13-10-2018, foto Serge Ligtenberg, omscholing tot ski leraar. Mensen die ski-leraar willen worden is voor iedereen, ook mensen die bij de ABN hebben gewerkt. Vandaag is er een cursusdag met inloop vanaf 10:30u. Men krijgt baangarantie om dit werk te doen in bijv. Oostenrijk, snowlife

Examen

Voor een ski instructeur uit de Hollandse polder echt aan de slag kan, volgt nog een elf-daagse cursus in de bergen en een examen. „De brekebenen hebben we er in Nederland al uit gevist. Onze kandidaten halen doorgaans lagere cijfers voor skitechniek dan de lokale deelnemers, maar lopen die achterstand vaak in als ze maandenlang dagelijks op de latten of het board staan.”

Geslaagden kunnen gegarandeerd en onmiddellijk aan de slag als leraar, ook nog op een Alpense piste naar keuze. Waarom zoekt skiland Oostenrijk eigenlijk wintersportleraren uit het vlakke Nederland? Bartels: „Er is werkelijk een groot tekort. Plaatselijke jongeren studeren vaak in het buitenland. En veel zonen van agrariërs, die voorheen vaak de klasjes leidden, boeren tegenwoordig het hele jaar door nu de winters milder zijn. Nederlanders zijn zeer gewild, omdat ze meerdere talen beheersen en, meer dan bijvoorbeeld Duitsers, gemakkelijk communiceren.”

Tussenjaar

Voor de pas 18-jarige Isabelle Veerman vormt het wat karige loon van doorgaans circa 800 euro, dat resteert na aftrek van de kost en inwoning in de bergdorpen, geen probleem: „In de zomer werk ik als zeilinstructrice in Friesland en dat betaalt veel slechter. Het gaat me er om dat ik maanden gratis in de Alpen kan skiën.” De onlangs voor het gymnasium geslaagde Arnhemse gunt zichzelf een tussenjaar voorafgaand aan een studie tandheelkunde.

Volgens Bartels zit het gros van de honderden cursisten tussen studies in. „Maar leeftijdgrenzen zijn er niet. We hadden vorig jaar een vrouw van in de 60 als cursist die een lang gekoesterde droom wilde waarmaken. Met dank aan een fraaie techniek slaagde ze met vlag en wimpel voor het examen.” Net als bankmedewerker Philippe Jorrissen is zij een mooi voorbeeld van nooit te oud om te leren.

 

Yuri Bartels & Monique van Bakel, Zoetermeer, 13-10-2018, foto Serge Ligtenberg
Previous reading
Een dag in het leven van skilerares Maggie
Next reading
4 tips: Hoe bereid je je voor op het lesgeefexamen?