Het was zover, de allereerste werkweek, spannend!

Privéles of een groepje?
Met gezonde zenuwen en heel veel zin stond ik zondagmorgen pünktlich om negen uur op de Sammelplatz van de skischool. We kregen van onze chefskileraar te horen of we een groepje zouden krijgen of dat privéles zouden geven. Hierna verdeelden alle leraren zich over de verzamelplaats, op volgorde van beginnende tot gevorderde groepen, zodat de kinderen na het voorskiën meteen door konden naar de juiste leraar. (Het voorskiën is om het juiste niveau te kunnen bepalen van de kinderen). Tegen half 10 kwamen de eerste gasten aanlopen en twintig minuten later was ik 9 kinderen rijker. Na kennisgemaakt te hebben en nadat ik alle kinderen een hesje had gegeven kon het echt beginnen!

Oeps lift doorkruising
De eerste dag begon ik met mijn groepje bij de tellerlift (sleeplift) onder aan de berg. Voor sommige kinderen best spannend. (Ook voor mij haha 🙂 ik had alle kinderen duidelijk uitgelegd hoe alles werkte en wat ze moesten doen als ze boven waren. Opgelucht dat alle kinderen in de lift stonden, ging ik ook omhoog. Ik had alleen niet goed gezegd dat ze helemaal naar boven moesten, dus stapten ze allemaal uit op een plek waar de piste de lift doorkruiste. Oeps! Poging twee, nu gezegd hebbende dat we helemaal naar boven moesten was dat in ieder geval helder. Maar toen kwam het volgende: één van de kinderen viel uit de lift en was helemaal in paniek. Gelukkig kwam er een collega voorbij die bij hem bleef zodat ik met de andere kinderen naar boven kon om hem vervolgens weer op te halen. Na een paar keer oefenen lukte het iedereen om te blijven staan, yes!

Van Gummiberen naar Superman
Vanaf dag twee ging ik met mijn groepje met de gondel naar boven om daar vervolgens te skiën. De kids konden al een beetje in pizzapunt skiën dus oefenden we de techniek nog meer met leuke oefeningen: skiën als vliegtuig, indianen, raceauto en superman. Na elke bocht controleerde ik of ik alle negen nog achter me had en regelmatig zette ik onze Gruppenschrei in (de yell). Wanneer ik zag dat de kinderen moe begonnen te worden hielden we een kleine pauze met een sneeuwballengevecht (waarbij ik natuurlijk het doelwit was, haha), anna maria koekoek of tikkertje en gaf ik de kinderen weer energie met gummiberen. Het toffe is dat de kinderen echt beter zijn geworden deze week. Dat vond ik namelijk wel spannend, kan ik ze echt beter leren skiën? Tijdens de eerste dagen deden we vrij vlakke en simpele pistes en was het tempo nog laag. Maar aan het einde van de week skieden we bijvoorbeeld naar het middelstation, van steilere pistes en in een hoger tempo. Het ging bij een aantal met vallen en opstaan, maar gelukkig zijn kinderen heel flexibel 😉

Superserveerdster en aankleedkoningin
Kinderen die de hele dag skiën eten ook met jou als skileraar op de piste. Misschien kan je je er wel iets bij voorstellen: 9 kinderen die honger hebben en allemaal aangekleed tot michelin mannetje. Het Mittagsessen-gebeuren moet dan ook met enige structuur gedaan worden. Ski’s uit en netjes bij elkaar leggen, hesjes uit en bij mij verzamelen, naar binnen en alle kinderen aan een tafel zetten, helmen af, jassen en handschoenen uit, bestelling van de kinderen en mezelf opnemen, drinken inschenken, het eten aannemen van de werknemers, alle spaghetti’s worstjes en schnitzels snijden, borden opstapelen, de tafel doorgeven aan de volgende groep, alles weer aandoen bij de kinderen, wc moment en dan weer naar de ski’s. Poeh, een hele rits acties die zich bijna allemaal in een ruimte afspelen met nog minstens 3 andere kindergroepen: immer gemütlich haha!

Macarena
Elke donderdag hebben we vanuit onze skischool das Rennen (de slalomrace). Elke kindergroep doet daar aan mee: één voor één naar beneden skiën onder het leuke commentaar van onze skischool eigenaar. Naarmate de race dichterbij kwam die dag, zag ik sommige koppies steeds meer gespannen worden. Het is natuurlijk ook super spannend voor de kids, met al die ouders die aan het kijken zijn. Wanneer mijn hele groepje zonder vallen naar beneden is gekomen geef ik ze allemaal een high 5, doen we onze yell en krijgen ze een paar gummiberen.
Om vier uur vond de siegerehrung plaats, een feestelijke happening waarbij de week vast leuk wordt afgesloten. Om de sfeer er een beetje in te brengen begonnen we met een kinderdisco waarbij de leraren met alle kinderen dansten op het vliegerlied, das rote pferd en de macarena. Daarna vond per groepje de prijsuitreiking plaats. Elk kind kreeg een medaille en een diploma die in ontvangst genomen werd op het podium. Na een overwinningsmuziekje en groepsfoto zei ik mijn kinderen gedag en tot morgen en liepen ze allemaal met glunderende gezichtjes naar buiten, hoe schattig!?!

Samengevat heb ik een hele toffe, gezellige en leerzame eerste werkweek gehad.
Gelukkig beleef ik er nog veel meer deze winter 🙂

Bis bald,
LG “Die Julia” (Haha, hier heet ik Julia 😉

Oh, p.s. de uitspraak van de week:
Juf, ik denk dat de batterijen van de lift op zijn (Hahaha)


Previous reading
De eerste werkweken: Puzzle-Koningin en Piste-Avonturier!
Next reading
Anwärter binnen: naar Winter Wonderland Serfaus!